9: ลืมกุญแจไว้ใต้หมอน

พระครูสุวัฒนศีลคุณ (พุ่ม สุวฑฺฒโน) อดีตเจ้าอาวาส วัดน้ำขาวใน ท่านเล่าว่า วันหนึ่งท่านใส่กุญแจห้องแล้วถอดพวงกุญแจซุกไว้ใต้หมอน ลงจากกุฏิไปสรงน้ำข้างล่าง เสร็จแล้วกลับขึ้นกุฏิ จะเข้าห้อง บังเอิญทำให้ลืมเสียสนิท ไม่รู้ว่าเอาพวงกุญแจไว้เสียที่ไหน หาเท่าไหร่ๆก็ไม่เจอจนหมดหนทาง ท่านก็นึกถึง พระครูพรหมฯ ขึ้นมาทันทีว่า น่าจะลองดู ฟังคำที่ท่านพูดออกมาเป็นไปในทำนองซึ่งแฝงไปด้วยมานะทิฐิอยุ่นิดๆว่า “ดีจริง ลองให้พบพวงกุญแจดูที จะได้นับถือต่อไป” แค่นี้เอง สักครู่ ท่านก็ได้ยินเสียงดังกริ๊กๆดังขึ้น ตรงที่พวงกุญแจวางอยุ่ใต้หมอน ท่านก็นึกได้ทันทีว่า ได้เอาพวงกุญแจไปไว้ที่นั่นจริง จึงไปเลิกหมอนดู เห็นมีพวงกุญแจวางอยู่ใต้หมอนจริง ท่านพูดให้ฟังโดยไม่ค่อยสนิทใจว่า พอจะเชื่อได้อยู่บ้าง

เพิ่มเติม

4: ไฟไหม้สวนยาง

นายจัด พรหมมณี ไปช่วยเพื่อนเผาป่าพร้อมด้วยพรรคพวก 5 – 6 คน พอจุดไฟเสร็จก็เกิดลมพัดกระโชกมาโดยแรง ทำให้ไฟลุกกระเพื่อมโหมไหม้ป่าอย่างรวดเร็ว จนไฟลามไปไหม้สวนยางที่อยู่ข้างเคียง ต่างคนต่างก็ตกใจ แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ เพราะไฟมีความร้อนสูงมาก นายจัดและพรรคพวก จึงออกมาตั้งหลักอยู่ระยะห่างจากรัศมีความร้อนพอประมาณ นายจัด นึกขึ้นได้พนมมือขึ้นกล่าวคำประกาศ หลวงพ่อพรหมฯ ว่า “ลุงเจ้าช่วยด้วย ถ้าลุงเจ้าไม่ช่วยฉิบหายแน่” (ลุงเจ้า หมายถึง หลวงพ่อพรหมฯ ซึ่งตามลำดับญาติมีศักดิ์เป็นโยมลุง ของ นายจัด)

เพิ่มเติม